ALEVÎLİK - SÜNNÎLİK  AYRIMI

         İslam dünyasının çok manasız ve bid’at olan garâbetlerinden bir tanesi de Alevîlik ve Sünnîlik ayrımıdır. İşin özüne ve târihî serüvenine vâkıf olanlar açısından çok yersiz olduğunu hemen hemen herkes anlayacaktır.

Alevîlik ve Sünnîlik arasında, Hz. Hüseyin açısından bakılacak olursa; Hz. Hüseyin Sünnîlerin de imamıdır. Kendisine zulmedenleri Sünnîliğe davet etmiştir.

Hz. Hüseyin Iraklılara gönderdiği mektubunda; “Ben sizi Allah’ın kitabına ve Allah’ın Peygamberi olan Muhammed aleyhisselâmın Sünnetine davet ediyorum. O Sünnete ki; öldürülmüş, yok edilmiş, onun yerine bid’at ihdas edilmiştir…” diyerek halkı, sünnete bağlanmaya davet etmiştir.

Hz. Hüseyin’in kanını ve intikamını almak için ayaklanan, Muhtar b. Ebi Ubeyd-i Sakafi de, tevbeciler ve Ehl-i Beyt fedâilerinden Rifaa b. Şeddad’a yazdığı yazıda; “Sizi Allah’ın kitabına ve Allah’ın Peygamberinin sünnetine sarılmaya davet ediyorum.” demiştir.

Sünnîlik; Peygamberimizin sünnetine bağlılık demek olup, Ehl-i Beyt’in taraftarı olan Alevîlerin ana davası ve şiârı bulunduğuna göre, bugün onların kendilerini Sünnîliğe karşıymış gibi sanmaları veya saymaları yersiz ve manasız olmaz mı?

Gerek Kur’ân-ı Kerîm’in hükümlerine, gerek Peygamberimizin sünnetlerine herkesten çok Ehl-i Beyt taraftarlarının sarılmış ve bağlanmış olmaları gerekir.

Başta Hz. Ali (r.a) olmak üzere bütün Ehl-i Beyt ile Ehl-i Beyt taraftarlarından belli başlılarının Kur’ân-ı Kerîm’e ve Peygamberimizin sünnetine dört elle sarıldıkları, hayat ve gidişatlarını onlara göre düzenledikleri tarihen sabit gerçeklerdendir.

Hz. Hüseyin Efendimiz’in Kerbela’da başına gelen o ciğersuz hadisenin Ehl-i Sünnet ile bir alâkası yoktur. Kerbelâ faciasının sorumluları Ehl-i Sünnet vel cemaatın nazarında da mel’un olan kimselerdir. Bu fecaatı meydana getirenler, kendisinden başka imam ve önder tanımadıklarını, yoluna baş koyduklarını ve her hususta kendisine yar ve yardımcı olacaklarını, ard arda gönderdikleri elçiler, yağdırdıkları mektuplarla bildirerek, Hz. Hüseyin’i Kûfe’ye davet ettikten sonra İbn-i Ziyad’a harar ve çuvallar dolusu para ile satılıp Hz. Hüseyin’den yüz çeviren ve bu ihanetleri yetmiyormuş gibi, O’nu Kerbelâ’da kuşatarak şehit eden ve ettiren Kûfe eşrafıdır.

Kûfe eşrafından sonra; mevki ve makam ihtirası gözlerini bürümüş ve Kûfelilerin Hz. Hüseyin’e biatlarını Yezid’e jurnal edecek kadar şahsiyetleşmiş olan Ömer b. Saad gelir.

Ehl-i Sünnet; Muaviye, Yezid, Ömer b. Saad’dan vs. ibâret değildir. Onların yaptıkları hatalar, Ehl-i Sünnet vel cemaata yüklenemez. Ehl-i Sünnet vel cemaat dünyası daima Hz. Ali’yi haklı görmüş, Hz. Hüseyin için de gözyaşlarını tutamamıştır. Ehl-i Sünnet vel cemaat dünyası içerisinde Muaviye, Yezid vs. isimleri yoktur. Ama her evde Ali, Hasan, Hüseyin, Fatma isimleri veya bu isimlerden bir tanesi vardır.

O devrin münâfıklarının ortaya attığı ve kaşıdığı bu meseleyi, devrimizin münafıkları hala kaşımakta ve bizi birbirimize düşürmeye, vuruşturmaya çalışmaktadırlar.

Acımızın en zirvede olduğu Muharrem ayının onundaki Kerbelâ faciasını vesile yaparak hep beraber oturup bir nefis muhasebesi yapmalıyız. Üstad Bediüzzaman hazretlerinin şu çağrısına beraberce kulak vermeliyiz;

“Ey ehl-i hak olan Ehl-i Sünnet ve Cemaat! Ve ey Âl-i Beytin muhabbetini meslek ittihaz eden Alevîler! Çabuk bu mânâsız ve hakikatsiz, haksız, zararlı olan nizâı aranızdan kaldırınız. Yoksa şimdiki kuvvetli bir surette hükmeyleyen zındıka cereyanı, birinizi diğeri aleyhinde âlet edip, ezmesinde istimal edecek. Bunu mağlûp ettikten sonra, o âleti de kıracak. Siz ehl-i tevhid olduğunuzdan, uhuvveti ve ittihadı emreden yüzer esaslı rabıta-i kudsiye mâbeyninizde varken, iftirakı iktiza eden cüz'î meseleleri bırakmak elzemdir.”

Alvarlı Efe hazretlerinin;

“Bu gün mah-ı Muharremdir, muhibb-i hanedan ağlar

Bu gün mah-ı Muharremdir, muhibb-i hanedan ağlar.

Bu gün Eyyam-ı matemdir, bu gün ab-ı revan ağlar.

Hüseyn-i Kerbela?yı elvan eden gündür.

Bu gün Arş-ı muazzamda olan âli divan ağlar.

Bugün Âl-i abanın gülşeninin gülleri soldu,

Düşüp bir ateş-i dilsuz, kamu ehl-i iman ağlar.

Bugün Gülzar-ı Muhtar-ı Hüda?ya bir hazan esti,

Zemine düştü vaveyla, felekte kehkeşan ağlar.

Bugün hunbar olur gözü elbet Haydar-ı Kerrarın

Görür Zehra?yı hun efşan, Resul-i âli şan ağlar.

Bu gün evlad-ı Haydar, hem dahi ahfad-ı Peygamber

Döküldü gül gibi yerler yüzüne, asuman ağlar.

Gülistan-ı Muhammedin Gül-i hamraların derdi

Yed-i kahr ile ol gaddar, bu gün devr-i zaman ağlar.

Risalet gül gülistanı, nübüvvet bağu bostanı

Hüseyni ol nuristanı gören Pir ü civan ağlar

Güruh-i hanedana Lütfiya kurban ola canım

İla yevmil kıyame can ile ehl-i iman ağlar….." ifadelerine katılıyor ve içimizin  kan 

ağladığını  âleme ilan ediyoruz.

     Ehl-i beytin şefaatı bizimle beraber olsun….

                                                                                              Necdet İÇEL